Verslag Wil:
Op 18 april was het dan zover, de eerste RWP marathon wedstrijd stond op het programma. Aan de voorbereidingen kon het niet liggen. Afgelopen jaar weer een week op Mallorca getraind. Hoewel het weer die week wel uniek slecht was met sneeuw en lage temperaturen hadden we toch nog redelijk kunnen trainen. Een paar weken voor de maraton had ik ook nog een sporttest laten uitvoeren op het MMC. Ook dit geeft je zelfvertrouwen. 645 Watt weggetrapt wat neerkwam op 7Watt/kg gewicht. Aan het vermogen kon het dus ook zeker niet liggen. Na de test op het MMC werd ik echer verkouden etc. wat niet meer echt weg trok. Achteraf maar weer een ander testje laten doen waaruit bleek dat ik allergisch was voor gras, berk en huisstofmijt. Het kon dus alle kanten op gaan in Gilserberg maar echt gerust was ik er niet op. Op zaterdag met Frank richting het Sauerland gereden, startnummers opgehaald en onze bedden opgemaakt. Bart en Carolien waren er ook al en Peerke had met zijn maten die dag zelfs al aan 70km parcoursverkenning gedaan. Die avond eerst even bij Bart de restjes opgegeten en daarna nog even bij de pastaparty aangeschoven. Als afsluiting nog een kopje koffie (wat wel lang op zich liet waten aangezien aso Martijn Roelofs zichzelf weer niet in kon houden) en daarna naar bed. In tegenstelling tot Neelis had ik wel goed geslapen. Ik had mijn buurman ook wel hard horen snurken maargoed, ik denk dan bij mezelf: “Zo die vent kan snurken! En nu weer verder slapen”, en dat lukt dan ook wel. De start van de marathon was wringen en chaotisch. Eerst moesten we een ronde van ongeveer drie kilometer geneutraliseerd achter twee auto’s blijven rijden. Halverwege de ronde reed 1 auto echter al midden tussen de fietsers. Na het geneutraliseerde stuk kon het beginnen. Positief was dat mijn hartslag in ieder geval wel weer omhoog ging. Negatief was dat hij niet meer naar beneden wilde zodat ik de eerste ronde toch te veel in het rood heb gereden. Dat kwam er in de laatste ronden dan ook uit. Ik kwam in de laatste beklimmingen niet meer naar boven en had om de beurt kramp in beide benen. Hoewel ik in de eerste ronden nog even samen met Corne heb gereden was mijn maat toch nog 10 minuten eerder binnen dan mij. Dat was echter nog niets vergeleken het schandalige half uur waarop Frank en Guido mij hadden gereden. Nu begrijpen jullie de excusses aan het begin van dit stukje. 30 mei komt de revanche. Ik kan niet beloven dat ik daar de eerste Peerkes word, maar als ik niet in het ziekenhuis beland zal het zeker geen half uur achterstand worden.
Verslag Peerke:
Zaterdag mit mein Freunden richting Gilserberg gereden, de stemming was goed, we kwamen rond 13h30 aan bij ons hotel 16km van Gilserberg, zeer mooi hotel! [Tip] Fietskleren aan en we zouden een klein "toerkè' gaan maken!!! Onderweg tegen Jake gezegd dat we max 2-3 maal een keer goed moesten doortrekken om de spieren op spanning te zetten, het werden volgens mij 60-70 maal!! In Gilserberg aangekomen hebben een lekker kopje koffie op en een stuk taart, "wat gaan we doen" ? Zullen we een stukskè gaan verkennen? Ja das goed, halverwege het rondje begon er al iemand te piepen dat ze drinken op was! Uiteindelijk hebben we 70km gereden waarvan de laatste 15km een imitaitie von der Fabian van de weken daarvoor, te hard en teveel gedaan dus, waar ja wat maakt het allemaal uit zei ik nog, we komen toch niet in de top tien en het was tenslotte een goed training voor T-Alp. S'avond naturlich Schnitzel mit pommes und ein Hefe Weizen [kan volgend Emiel geen kwaad], 9h00 in bed dus hoezo niet leven als een profi! Zondag om 6h00 op gestaan en lekker relaxed ontbeten, het bleek s'nachts gevroren te hebben dus ik mijn arm en beestukken [spijt achteraf] me ingesmeerd met olie, Camelback vol met 3L en Enriqo nog 1 extra bidon gegeven en kettingolie voor de laatste ronde want ja "uitrijden godnondeju".
Aangekomen in Gilserberg hing er al een gezellige sfeer en ik had er zin in, Tiesto op en natuurlijk gaan staan waar ik niet thuis hoor voor in het startvak, waarschijnlijk weer de enige samen met Wil met Camelback's. Het 1e deel van de strart allemaal van die zenuwachtige "skinny Jimmy's" rondom me heen die aan alle kanten willen inhalen waar het eigenlijk niet kan en toen had ik zoiets van: ok dat kan ik veel beter en toe heb ik ff laten zien dat ze zich niet zo moeten aanstellen en ben nog verder naar voren gereden. Tuurlijk voor Jan L maar was wel ff leuk. Had me voorgenomen niet vol te gaan in de 1e ronde en vanaf het begin reed ik eigenlijk vrij makkelijk maar natuurlijk moest ik op de 1e klim stoppen om het teveel aan kleding uit te doen, lekker relaxed gedaan want ik wilde met Sjack, Erik of Ger oprijden. Bleek ik toch al redelijk aan rijden te zijn want het omkleden duurde z'on 7 minuten en toen zag ik Ger pas aankomen, kon net voor hem weer het parcours op en hoopte dat we samen verder konden, zag echter aan Ger dat het hem niet makkelijk ging en had toen besloten wat van die gele rakkers te gaan inhalen die me ook met omkleden gepasseerd waren, binnen een paar minuten zag ik Pedro en heb gezellig met hem een groot deel van de 1e ronde opgereden, beetje bijgekletst met een hartslag van 130 en Pedro zat een heel stuk hoger maar dat belette hem volgens mij niets wat die kwebebelde er vol op los. Na een tijdje afscheid genomen en op koers naar de gele rakker 2 Ron die ik op de voorlaatste klim voorbij reed of hij stilstond :-) Wilde hem groeten maar ging net toen ik hem passeerde de afdaling in.
Het 1e rondje zat erop en bij Enriqo al mijn kleding afgegeven en met met volle moed op naar de volgende gele rakker die ik de verte zag [was wel leuk doel telkens focussen op iets] toen ik deze voorbij reed heb ik hem nog een zetje bergop gegeven, kende die jongen niet maar ff mee gebabbeld, aardige kerel tot hij zij dat hij maar ging voor de 80km! Heb hem toen maar laten rijden.
2e ronde weer redelijk doorgekomen maar begon het toen al een K-marathon te vinden! 800km rijden om 3 dezelfde rondjes te rijden en ook nog een route waar niets speciaals in zit [Guido, waar zaten die gevaarlijke afdalingen?] volgend jaar zeker niet meer. Ik zag nog steeds redelijk wat mensen en tot aan de bereiken einde rondje 2 met een leuk groepje geraced tot aan het begin van de 3e ronde, gaat heel die groepje h...o's voor de finish van de 80KM! Weer bij Enriqo aangekomen ketting gesmeerd en een extra bidon Energy meegenomen, begon weer goed maar zag niemand meer, heel in de verte zag een biker dus ik dacht die ga ik nog even oppeuzelen [met mijn grote smoel] Ikke die gast voorbij en bij de 1e klim begonnen de maagproblemen op te spellen, kon niets meer tot me nemen ondanks dat ik niet vol gereden had, weet uit ervaring dat als ik even wat rek en strekoefeningen doe dat het dan wel weer goed kan komen, het kwam niet meer goed maar toch blijven drinken en andere "rustigere" muziek opgezet Depeche Mode, toen ondanks mijn maag letterlijk fluitend verder gereden in een trance maar wel iets rustiger want hoe dan ook uitrijden. Achteraf heel jammer want de laatste ronde ben ik zeker 30min daardoor verloren en kwam dan ook als een dooie over de finish waarvan ik de laatste 10 km nog door een aantal senioren 2 ben ingehaald, maar ja geen smoesjes hè! Mijn Resumé, de dag van te voren niet meer zo gek doen maar wel zorgen dat je ten alle tijden plezier blijft houden in wat je doet! En dat heb ik gehad afgelopen weekend, ik voel me goed en Kenéé gaat er een keer aan dit jaar, ik voel het!