Verslag Bart:
Zaterdag zijn Carolien en ik richting Olne gereden om daar te overnachten in ons campertje. De start in Olne zou op zondag ochtend zijn vanaf 8.30uur. Ik was van plan om in de eerste groep te starten, dus moest er vroeg opgestaan worden. Met de start zat ik goed voorin maar ik voelde dat dit niet lang ging duren. Mijn hele lichaam voelde brak aan, mijn heupen en mijn rug deden pijn, mijn bovenbenen waren futloos en mijn longen leken wel gevuld te zijn met zand. Zoals ieder jaar in deze periode rijd ik erg wisselvallig ivm de hooikoorts die mijn longen flink beperken. Nu werd ik genoodzaakt om te gaan toeren in de hoop dat het na een tijdje weer beter zou gaan. Op een gegeven moment kwam een Belg in een aardig tempo mij voorbij gereden. Nog net kon ik bij hem in het wiel aan pikken. Bij iedere klim moest ik een gaatje laten vallen wat ik ook weer net dicht kon rijden op het “vlakke” (veel vlak was er niet) gedeelte. Na een uur bij hem in het wiel geplakt te hebben vroeg hij vriendelijk of ik niet een keer kon overnemen. Normaal is dit niet mijn manier van rijden maar ik had alle moeite om hem te volgen. Toch had ik maar besloten om de kop over te nemen zo kon hij mijn slechte kaarten lezen . Zoals wel vaker in de hooikoorts periode ging het naar een tijdje gelukkig wat beter met mijn longen, en met de rest van mijn fysieke gesteldheid. Hierdoor ging mijn tempo bij iedere minuut iets omhoog waardoor de Belg mij niet meer kon volgen. Echter naar voren rijden lukte ook niet meer, de chrono en de toerrijders (30-50km) kwamen bij elkaar waardoor het op de klimmen vaak lopen werd. Onderweg in een afdaling lag er een man op de grond die wel erg hard gevallen was. Gelukkig waren er een hoop mensen bij die hem aan het verzorgen waren. Het was wel schrikken om hem zo te zien liggen. Ik hoop dat zijn schade is meegevallen. Ondanks dat het behelpen was met mijn gezondheid had ik toch nog een redelijke uitslag gereden (http://www.chronorace.be/web2/Files/5211.pdf plaats 21e nr 315 ben ik, zie de foto’s voor het bewijs ; ). Onze concurrentie voor de BTAC Joep en Gijs Dohmen lieten zien dat ze al vroeg in vorm zijn. De twee broers reden een erg sterke race en eindigde op een respectievelijke 8e en 12e plaats tussen de serieuze marathon toppers.