Een dagje afzien op de flanken van de Alpe D'Huez voor het goede doel

Deze keer eens wat anders dan een Chrono, bergrace of the road, marathon of criterium maar meedoen met het evenement Alpe D'HuZes.
Alpe D'HuZes is een snel groeiend evenement dat vanaf 2006 bestaat. Het doel is om zoveel mogelijk geld binnen te halen voor het goede doel
en dit doel is de KWF kankerbestrijding. Het unieke aan dit evenement is dat alle opbrengsten naar het goede doel gaan. Niet de snelste tijden tellen hier maar ieders prestatie telt even zwaar, of je nu 1x of 6x omhoog rijdt dat maakt helemaal niets uit. Deelnemers moeten een minimaal bedrag van €10.000 per team inzamelen om zo mee te kunnen rijden of lopen. Het doel voor 2010 werd gesteld op maar liefst €10.000.000. Deze doelstelling bleek al voor de grote dag was aangebroken gehaald te zijn. Een geweldig resultaat!

Vanuit mijn werk bij Bavaria waren er al lang plannen om hieraan mee te doen. Al snel werden de plannen serieus en zijn er 2 teams van in totaal 12 rijders gevormd. Dmv een persoonlijke website kon er gedoneerd worden. Voor degene die dat gedaan hadden nog dank! Mijn doelstelling was om op 3 juni tenminste 6x de Alpe D'Huez te gaan beklimmen, de maximale inzet! Per klim moest er zo'n 14 km worden afgelegd met bijna 1.100 hoogtemeters. De langste versie dus.
De laatste maanden heb ik hiervoor extra veel duurtrainingen afgewerkt met het accent op klimmen en rijden onder het omslagpunt. Dit bleek achteraf de perfecte voorbereiding. Een aantal weken terug was de generale op de Mont Ventoux met als kleinste verzet een 39 x 27. Op zich ging dit prima maar na een km of 30-40 klimmen werd het toch harken op de steilere stukken.Dus van tevoren nog snel een compact gemonteerd. Dit klimt echt super! Je kunt continue op souplesse blijven rijden en zo hou je het een stuk langer vol.
Afgelopen 3 juni was het dan zover. Om 3.15 uur 's-nachts de wekker en direct nog de nodige koolhydraten naar binnen in de vorm van ravioli, krentenbollen met honing en Nesquick. Daarna met de auto naar beneden gereden. We sliepen in Alpe D'Huez en de start was in Bourg D'Oisans. Eenmaal bendeden aangekomen bleek pas hoeveel mensen er eigenlijk meededen. In totaal hebben er zo'n 2.800 fietsers en 65 lopers meegedaan. Onder hen ook een aantal rolstoelers, mensen met 2 benen, 1 been en zelfs zonder benen. Alles gaat omhoog! Even inritsen bij de start om niet helemaal achteraan te hoeven starten en om 5.15 uur het startschot. Ik was ongeveer rond de 500e weg en eenmaal na bocht 21 kon het inhalen beginnen. Het gehele deelnemersveld werd gelijk uit elkaar getrokken en na een paar bochten al zat ik ongeveer alleen. Over de gehele dag ben ik bergop 2x ingehaald door een oude Rabo prof; Boogie. Die gast staat de hele tijd op zijn pedalen, volgens mij de hele klim lang. Oef.

Verder haalde ik af en toe nog iemand in en na bocht 7 werd de top zichtbaar. Het was prachtig helder weer met nog niet al te veel mensen langs de kant maar dat ging snel veranderen. Als je het dal in keek zag je de weg met daarop overal, km's lang fietsers omhoog worstelen, echt een mooi gezicht. Eenmaal bij de finish aangekomen bleek ik één van de eersten te zijn in 1.01 uur en vroegen kinderen nog om mijn handtekening (eerste keer in mijn carriere...). Snel een jasje en handschoenen aan want het was nog maar zo'n 3 graden. Verèkte koud dus.
De eerste afdaling was de weg nog goed vrij en kon ik hard naar beneden. Beneden effe snel wat te drinken, een banaantje en gaan maar weer.
Zo ging het een aantal uren door, de tijd vloog voorbij en inmiddels begon ik collega's en andere bekenden te dubbelen. Ook langs de weg stonden inmiddels massa's mensen. Met name in de bochten was het erg druk en hing er een goede sfeer. In een aantal bochten stonden DJ's met stevige beats en werd er sportdrank aangegeven. Die snoeiharde beats zijn dan toch wel lekker, werkt goed om ritme te houden want na een paar keer wordt je lekker gaar. Onderweg nog even met Leontien Zijlaard gebabbeld, ze had het behoorlijk zwaar.

Er zat erg weinig verval in mijn tijden. De laatse 3x ben ik in 1.10 uur naar boven gereden. Om 14.10 uur was ik voor de 6e keer boven. Volgens mij als eerste van het gehele veld. Alleen de eerste 6 beklimmingen werden getimed. Ik voelde me eigenlijk nog redelijk goed, heb wat gegeten en gedronken en ben vervolgens weer afgedaald en voor de 7e keer omhoog gereden wat nog niet eens zo tegen viel. Daarna vond ik het wel prima, doelstelling gehaald en tevreden. Het was zonnig en druk bij de finish. Continue kwamen er mensen binnen, tot 20.15 in de avond. Af en toe emotionele beelden van mensen die in een chemokuur zaten of ziek waren en het toch maar effe doen. Ook lopers die 4x omhoog liepen! Da's geen kattepis, bijna 60 km met gemiddeld 8% omhoog rennen. Ik doe het niet na...

Al met al een mooi evenement om eens mee te maken, is zeker de moeite waard.