Malmedy 3e RWP CUP. Emiel 18e Frank 37e Harold 53e Ard DNF.

Verslag Frank:     (Dit verhaal is niet geschikt voor kinderen onder de 14 jaar!!)

Vorig jaar reed ik nog de dubbel op zaterdag willingen (125 km 3500 hm) en op zondag malmedy 115 km 2900 hm). Dit jaar al in een vroeg stadium voor willingen gekozen maar een 2 dagen voor de wedstrijd stapelden de argumenten om het programma om te gooien zich op. Jammer van het inschrijfgeld maar ik zou samen met Emiel Harold en Ard  naar Malmedy afzakken. Aangezien ik 6e stond in het RWP klassement had ik recht op starten in het 1e vak. Dat privilege ben ik in mijn beste Waals maar even gaan opeisen bij de inschrijving, dit ondanks dat ik niet tot het uiterste wilde gaan ivm. vorm kweken voor de transalp. (dat vorm kweken heb ik mezelf aangepraat en is onbewust mischien wel een smoes om geen pijn te lijden of mijn mindere vorm te verhullen, maar dat weet ik niet zeker, zo goed ken ik mezelf ook weer niet).

Voor de start nog even gauw samen met harold een toilet zoeken voor een grote boodschap, buiten stonden een stuk of 6 dixies ( mobiele toiletten) met een kleine rij ervoor. De rij was net te lang voor harold want hij had al een klein beetje remspoor in zijn broek bekende hij eerlijk. Doorspoelen kun je niet  bij zo’n dixie, dus je mag hem bovenop de hoop leggen van je voorgangers en die waren er toch al een aantal geweest. Stapelen voor de wedstrijd zullen we maar zeggen! Luister even wat ik roep: lust je ook een broodje poep?  Ome Willem kon als hij zuinig smeerde alleen al uit mijn dixie het hele startveld voorzien van een broodje poep en langs mij zat iemand flink trompet te spelen uit zijn aars, dus daar was waarschijnlijk ook genoeg beleg om ook bij de eerste bevoorrading iets anders te serveren dan weer die rijstevlaaitjes. Mijn dixie was sober maar wel netjes, er hing jammer genoeg geen spiegel dus ik kon mijn gesoigneerdheid niet controleren, maar dat zou nog wel snor zitten want Nelis had maandag nog gezegd dat ik er scherp uitzag, verder lagen er langs het wastafeltje smerige sabbelsnoepjes die naar zeep smaakte. Op de deur stond met viltschrift geschreven “ een scheet is beter dan je weet, het maakt je hart gezond en blaast het stof uit je kont”  (bouwvakkers poezie denk ik) Maar goed in de houding en aan de gang, met mijn ellebogen op mijn knieen hing ik boven de pot in plaats van erop en ik waande mij even op de hahnenkamm in kitzbuhl ivm de soortgelijke downhill ski houding.

Mijn drol kwam  er makkelijk uit in een keer, dus ik hoefde niet op het laatste stukje nog minutenlang zitten te persen gelukkig. Het was een mooie, met zo´n krul puntje naar boven zodat je billen niet zo hard dicht klappen. Vroeger perste ik zo´n mooie wel eens in bad, en schreeuwde mijn broer “kijk ‘m eens drijven, het is een echte!’

Verder heb ik die dag heerlijk gereden volgens plan, lekker stevig maar nergens in het rood en bij de posten rustig de tijd genomen voor ketting onderhoud en lekkere taartjes etc..

Uiteindelijk 37e geworden en in het RWP klassement klim ik enigszins geflatteerd  naar de 3e plaats.

Verslag Emiel:

Zondagmorgen Frank en Harold opgehaald om net als vorig jaar de mooiste marathon van de RWP te rijden, Malmedy.
Ook Ard was present. Daar aangekomen bleek het prachtig weer te zijn dus lekker in korte broek en shirt starten.
Nog even het eerste steile klimmetje vanuit Malmedy verkend en en al snel kwamen we vele toppers tegen.
Een zeer sterk deelnemersveld vandaag. Dit werd weer zo'n marathon met een hoofdletter M. Super. Alles wat je maar kunt bedenken zit erin!
Op advies van Rik Adriaans nog snel voor de start een blauw stickertje gehaald voor op het stuurbordje zodat ook Harold en ik bij der Frank in het eerste vak mochten starten. Thanx nog Rik! Om 9.30 uur start en gelijk de hartslag in het rood. Pfff, wat is die eerste klim steil en lang maar gelijk alles op een lang lint dus makkelijk inhalen. Frank kwam nog even naar mijn wiel gepaddeld maar naar een half uurtje was hij achter geraakt.
Het liep lekker, het eerste uur op de hartslag gelet en samen met Jean Biermans gereden. Die had er een mooi vlak tempo inzitten. Daarna haalde ik Gijs Dohmen bij die al een keer over de kop was gegaan in één van de steile en technische afdalingen. Al snel waren we met z'n 2-en en haalden we continue rijders in. Het goede gevoel van een diesel met de turbo erop!
Het parcours was af en toe gruwelijk nat en modderig dus ik had veel voordeel van mijn lage bandenspanning en de tiger claw achterop. Volop grip.
Gijs en ik voelden elkaar goed aan, op de lange stukken ging het behoorlijk hard. Zijn vader en andere supporters stonden bidons aan te geven en die waren nodig, bedankt nog. Onderweg bleken er veel snelle rijders terug geslagen door materiaalpech. Lekke banden, kettingen etc, de tekening van een echte zware race. Na zo'n 100 km begonnen de beentjes toch redelijk vol te lopen, de klim vanuit de steengroeve was traditioneel extra zwaar. De picolo werd hier dan ook flink ingezet. In een van de laatste afdalingen maakte Gijs zijn 2e salto en ben ik alleen doorgereden.
Op het laatste stuk was het druk omdat daar de 90 km erbij kwam, dus veel inhalen.
Uiteindelijk in 5.37.53 gefinished als 18e totaal. 6e bij de Masters 1 met een gemiddelde van 20.4 gemiddeld. Daarmee was ik sneller dan vorig jaar en zeker niet ontevreden met zo'n zwaar parcours. Volgend jaar staat deze kuitenbijter zeker weer op het programma!