24 Mei 2010 Ardennes Trophy.

 

Hoewel dit eigenlijk ongeveer de meest ideale marathon is die er is (schitterend parcours en relatief dichtbij), was het toch al weer enkele jaren geleden dat ik hem had gereden. Dit jaar dus weer wel een keer. We vertrokken om 6:30 uur bij Harold samen met Frank en Henri (mijn neef). Wat is het toch fijn als iedereen gewoon op tijd is zodat we ruim voldoende de tijd hadden om onszelf voor te bereiden op wat komen ging. Samen met Guido stond ik in het voorste startvak. In het tweede startvak stonden dus nog Frank, Harold en Walter. Eigenlijk was het de bedoeling om niet te hard te gaan aangezien nog geen week na deze marathon alweer de Saarschleifen marathon van de RWP was. Helaas kwam er van dit voornemen weer weinig terecht. Vanaf de start kon ik Guido redelijk bij houden. Het gind dus goed en dan valt het niet mee om rustiger aan te gaan doen. Na een kilometer of 30 ging Guido er vandoor maar na ongeveer 50km kwam ik hem toch weer tegen. Hij was een klein stukje fout gereden. Daarna nog even met elkaar over gefietst waarna ik op de 60km toch weer moest lossen. Op de klim naar de ruine van Theux stond ik totaal geparkeerd. Even bedacht ik mezelf wat ik gegeten had afgelopen 60km waarna ik tot de conclusie moest komen dat ik toch wel een erg domme beginnersfout had gemaakt. Het enige wat ik naar binnen had gewerkt was 1 muslireep en een gelletje. Waarschijnlijk was dit toch iets te weinig geweest. Op de klim dus even stil staan en nog een gelletje naar binnen gewerkt. Vervolgens de beklimming omhoog vloeken en bij de post bovenop de berg nog een erg lekker rijstevlaaitje weggewerkt. Daarna was het even wachten totdat heel het zooitje weer in het bloed was aangekomen waarna ik nog redelijk de laatste 20km heb kunnen rijden. De laatste vijftien kilometers reden we samen met de kortere afstanden. Ondanks dat je dan denkt dat je niet meer vooruit komt ben je dan toch nog mensen aan het inhalen wat toch wel goed is voor de moraal. Uiteindelijk in 4:31 uur gefinished met ruim 20km/uur gemiddeld. Aangezien ik het eerste uur een gemiddelde van 23km/uur had en na 60km nog 22km/uur zegt dit genoeg over hoeveel ik de laatste 30km heb verspeeld. Het was weer een wijze les die ik liever op deze marathon meemaak dan bij een RWP cup. Ook positief was dat ik niet was fout gereden in tegenstelling tot eigenlijk alle andere renners die ik gesproken heb. De rivier oversteken (lees: zeiknatte schoenen) hadden er wat mij betreft niet in hoeven te zitten maar voor de rest was het op en top genieten. Dit is zoals een echte marathon hoort te zijn. Volgende week weer afkicken tijdens een duitse schottermarathon. Dan wel voldoende eten en dan heb ik er wel vertrouwen in.